HİÇTE SİZE BENZEMİYOR





İbn-i Haldun ''Coğrafya İnsanın Kaderidir'' demiş. 


Anne rahmine düşer düşmez senin için kararlar verilmeye başlamıştır. İsminin ne olacağı, mesleğinin ne olacağı, hangi takımı tutacağın, akrabalarından kimin ismi  konulacak bunların kararı verilmiştir. Anne karnında örümcek ağını örmeye başlamıştır, doğduktan sonra görülmeyen ağların arasında yaşanmaya başlanacak. Yaşadığın coğrafyanın kurallarına, kültürlerine o kadar alışacaksın ki bunlar senin için kutsal hale gelecek, canını yaksa da, ruhun bedenine sığmasa da  bunlar senin hayatını belirleyen faktörler haline gelecek. Aklımızın ermeye başladığında itibaren bütün bunları sorgulayacak hale geleceksin, ruhunun taşıyamadığı ne varsa bedenin bunlara alışacak sırtında görülmeyen yüklerle yaşayacaksın. Daha kötüsü yaşadığın coğrafyada sistem ne getirmişse ona uymak yaşamak mecburiyetindesin. İtiraz etme hakkın yok. Hayatını başkalarının kuruduğu sistem üzerinden devam ettirmek zorundasın yoksa hayatta kalamazsın. Bir çok kez düşünüyorum insanlar neden mutsuz? Neden sinirli? Kalbimiz atıyorken,  seviyorken neden bu mutsuzluk. Bizden büyüklere göre bu düşüncelerimiz çocuksu düşünceler bana göre onlar bu sisteme boyun eğmek zorunda kalan kişiler. Bence mutsuzluğumuz çocukluğumuzdan itibaren bizi biz yapan ne varsa ondan uzaklaşmamız. 

Benim gibi düşünen kişiler bize dayatılan her şeyi reddetmiştir. Çünkü insan hayata bir defa geliyor neden kendi istekleri yerine başkalarının istekleri doğrultusunda neden yürüsün ki o zaman yaşamanın ne anlamı var, robottan bir farkımız kalmaz. 

" Hiçte Size Benzemiyor " başlığını koyma sebebim  aslında olmak istediğin ile şuan olduğunuz kişinin size benzememesi... karakterinize, ruhunuza...

Bir trene binip rastgele defolup gitmek istiyorum
Trenin barında alnımı yağmurlu camlara dayamak
Küstah bir duble birayla karşılıklı oturup ağlamak
Kalemimde mürekkep kalmıyor insanlar beni görmüyorlar
İnsanlar kendilerini kaybetmişler onlara acıyorum
Ümitsiz bir akrep gibi ben aynı zamanda mağrurum

                                                     ATTİLA İLHAN

.
.



.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İKTİSAT OKUMANIN OLUMSUZLUKLARI

ÖĞRENCİ GÖZÜNDEN İKTİSAT